کاواک

من اول خودم بودم

آنقدر خودم بودم که خنده ام میگرفت

بعد شدم چندتا

چندتای چندتا

بعدترش

تو

همه چندتای مرا

دوباره خودم کردی

همه شان حالا تو را دوست دارند

برای دوست داشتن ت بیدار می شویم

هر صبح

من : من اگر نبودم کلماتم با شما حرف میزنند به چشمانتان زل میزنند و مرا به صورتتان تف میکنند.آرام بگیرید حرف نزنید به گلدسته ها خیره بمانید.آن چیزی را بخوانید که در فاصله میان کلمات است انگشت اشاره را به سمتش میگیرم اما ساکت نمیشوند آرام میشوند.من اینها را خاموش میکنم مینویسمشان.جان میگیرند. اصلا هیچ چیز در این دنیا نمیمیرد.قرار نیست بمیرد .این وسط فقط ما هنوز بدنیا نیامدیم.شما ولی فکر میکنید ما خودمان را تکرار میکنیم.ذهنتان را مشغول نکنید.من وقتی نیستم مینویسم من بیشتر از هر وقتی می دانم که راجع به خودم هیچ چیزی نمی دانم. پس لطفا مرا در نوشته هایم نخوانید، هر کسی که پشت نوشته هاست در من هست، ولی تمام من در هیچ نوشته ای نیست.
پروفایل
ایمیل مدیر وبلاگ

» kavak
» آن روی سکه
» بلاگ های فارسی

Powered by Persianblog